Z Henrykiem Golimowskim spotkaliśmy się w 2015 roku. Wtedy udzielił jednego z ostatnich wywiadów. Zmarł dwa lata później. Tekst: Rafał Sahaj Mimo 90 lat wciąż doskonale pamięta wiele historii oraz nazwisk. Bez trudu potrafi przytoczyć postacie na fotografiach, które przez lata kolekcjonował
„Jak olbrzymim zainteresowaniem cieszy się tenis, dowodzi powyższe zdjęcie: widzimy na niem finał spotkania międzynarodowego o puhar Dawisa przedstawicieli Anglji i Francji w Paryżu” – tak, zachowując oryginalną ortografię rozpoczynał się artykuł „Biały sport” w „Ilustracji Polskiej” z 14 kwietnia 1935
Tenis w Wojsku Polskim w Poznaniu był uprawiany niemal od chwili odzyskania niepodległości Polski. Czołowym zawodnikiem tego okresu był por. Wincenty Przybylski, który zdobył od 1924 roku 9-krotnie mistrzostwo Armii.
W miejscu, gdzie dziś znajduje się targowisko Bema na Dolnej Wildzie przy ul. Olimpijskiej i Maratońskiej obok stadionu im. Edmunda Szyca znajdowały się trzy korty tenisowe klubu Surma, później przejęła je Warta.
Sensacją sezonu tenisowego roku 1977 była cudowna rakieta z podwójnym naciągiem a raczej należało by powiedzieć z poplątanym naciągiem – nazywana „spaghetti”, bo owa plątanina naciągu i wstawione plastikowe rurki przypominały makaron.
Były prezydent Poznania i dyrektor Międzynarodowych Konkursów im. Henryka Wieniawskiego Andrzej Wituski zaczął grać w tenisa ponad 40 lat temu. Jego nauczycielami byli Zdzisław Holasz i Walery Grządzielski, kortem macierzystym AZS przy Pułaskiego, a częstymi partnerami Mieczysław Rataszewski i Tadeusz Gierak.
Z Henrykiem Golimowskim spotkaliśmy się w 2015 roku. Wtedy udzielił jednego z ostatnich wywiadów. Zmarł dwa lata później. Tekst: Rafał Sahaj Mimo 90 lat wciąż doskonale pamięta wiele historii oraz nazwisk. Bez trudu potrafi przytoczyć postacie na fotografiach, które przez lata kolekcjonował
„Jak olbrzymim zainteresowaniem cieszy się tenis, dowodzi powyższe zdjęcie: widzimy na niem finał spotkania międzynarodowego o puhar Dawisa przedstawicieli Anglji i Francji w Paryżu” – tak, zachowując oryginalną ortografię rozpoczynał się artykuł „Biały sport” w „Ilustracji Polskiej” z 14 kwietnia 1935
Tenis w Wojsku Polskim w Poznaniu był uprawiany niemal od chwili odzyskania niepodległości Polski. Czołowym zawodnikiem tego okresu był por. Wincenty Przybylski, który zdobył od 1924 roku 9-krotnie mistrzostwo Armii.
W miejscu, gdzie dziś znajduje się targowisko Bema na Dolnej Wildzie przy ul. Olimpijskiej i Maratońskiej obok stadionu im. Edmunda Szyca znajdowały się trzy korty tenisowe klubu Surma, później przejęła je Warta.
Sensacją sezonu tenisowego roku 1977 była cudowna rakieta z podwójnym naciągiem a raczej należało by powiedzieć z poplątanym naciągiem – nazywana „spaghetti”, bo owa plątanina naciągu i wstawione plastikowe rurki przypominały makaron.
Były prezydent Poznania i dyrektor Międzynarodowych Konkursów im. Henryka Wieniawskiego Andrzej Wituski zaczął grać w tenisa ponad 40 lat temu. Jego nauczycielami byli Zdzisław Holasz i Walery Grządzielski, kortem macierzystym AZS przy Pułaskiego, a częstymi partnerami Mieczysław Rataszewski i Tadeusz Gierak.
