Pickleball to niezwykle dynamicznie rozwijająca się dyscyplina sportu, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, ale zyskuje też popularność w Europie, z tym w Polsce. Rozgrywki w pickleball odbywają się na boisku, które jest wielkości kortu do badmintona. Dyscyplina jest połączeniem tenisa, badmintona i ping-ponga.
Siatka jest zbliżona do tenisowej, a rakieta ma twardą powierzchnię i jest podobna do tej, jakiej używa się w grze w ping-ponga. Z kolei piłka jest wykonana z odpornego tworzywa sztucznego z otworami, dzięki czemu łatwiej jest przewidzieć kierunek jej lotu. Co ważne, piłkę można uderzać naprawdę mocno, ale nie poleci ona tak daleko jak tenisowa. W efekcie w pickleball (czytaj też TUTAJ) dochodzi do superszybkich wymian wolejowych, które są esencją tej gry. Na korcie przeznaczonym do tenisa mogą powstać aż cztery boiska do pickleballa.
Kort
Kort można wytyczyć w bardzo krótkim czasie wystarczy, podjazd, małe asfaltowe boisko itd. Kort ma długość 13,40 m i szerokość 6,10 m. Siatka znajduje się dokładnie na środku, w odległości 6,70 m od linii końcowej. Linia w odległości 2,13 m od siatki wyznacza tzw. strefę „bez woleja” (ang. non-volley area, kitchen), w której nie jest dozwolone uderzenie piłki z powietrza. Pozostałe strefy do linii końcowej są przedzielone przez środek linią znajdującą się w odległości 3,05 m od linii bocznych i która wyznacza kara serwisowe.
Zasady gry
Serwuje się zawsze „z dołu” w taki sposób, by do kontaktu piłki z rakietą doszło poniżej pasa zawodnika. Każdy serwis, podobnie jak w tenisie, zagrywany jest po krosie zza linii końcowej.
Pierwszy serwis w secie zawsze zagrywany jest z prawej strony kortu. Obowiązuje zasada tzw. „dwóch kozłów”, w myśl której piłka musi się odbić od podłoża po serwisie po raz pierwszy oraz po returnie po raz drugi (gra wolejem zaraz po serwisie nie jest możliwa!). Po drugim koźle gracze mogą już bez przeszkód zagrywać woleje.
Punkty zdobywają tylko serwujący. Set kończy się, gdy osiąga się 11 punktów z konieczną dwupunktową przewagą.
