Pierwsza wyprawa zagraniczna polskich tenisistów po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, odbyła się w lutym 1923 roku. Wówczas Hiszpanie zaprosili Biało-Czerwonych na turniej rozgrywany w hali o mistrzostwo świata. Celem podroży była Barcelona. Prezydium Związku ustaliło wtedy następujący skład reprezentacji polskiej: Wiera Richterówna z Łodzi, Jadwiga Żochowska (po wyjściu za mąż występowała jako Poradowska, a następnie Raciborska) z Warszawy, dr. Stanisław Menda (później zmienił nazwisko na Darski) z Lwowa – Gdańska, Władysław Szwede z Krakowa i jako delegat, prezes PZLT Zdzisław Szulc z Poznania. Na mistrzostwa nie pojechał ówczesny najlepszy polski tenisista Edward Kleinadel, który przebywał w tym czasie w Ameryce.
Tak o wyprawie hiszpańskiej szczegółowo opowiadał Zdzisław Szulc:
„Na początku stycznia 1923 roku Polski Związek Lawn-Tenisowy otrzymał list od Hiszpańskiego Związku Tenisowego. Zapraszano nas do Barcelony na mistrzostwa świata na kortach krytych, które miały się odbyć 1-10 lutego 1923 roku w hali którą właśnie zbudowano na wystawę światową. Gospodarze oferowali świetne warunki: przyjazd dwóch pań i panów oraz kierownika do Barcelony tam i z powrotem i to pierwszą klasą!. Stawiali jeden warunek aby ich natychmiast zawiadomić czy jesteśmy gotowi jechać. Musiałem bezzwłocznie odtelegrafować: tak czy nie.
Pozostawało więc bardzo mało czasu na załatwienie formalności związanych z ekspedycją musiałem natychmiast zawiadomić graczy, zamieszkałych w różnych miastach Polski.
Szwedego znałem adres więc wysłałem telegram do Krakowa. Z Żochowską porozmawiałem telefonicznie. Nie miałem jednak adresu Richterówny, ale wiedziałem, że miała telefon. Połączyłem się więc z Łodzią i poprosiłem o przywołanie pani Richter – telefonistka odpowiedziała: u nas w Łodzi jest aż 40 aparatów telefonicznych należących do Richterów. Gdzie zamieszkuje ta abonentka z którą pan chce mówić? – zapytano na stacji międzymiastowej – Nie wiem – po chwili namysłu – odpowiedziałem: Zamawiam rozmowy ze wszystkimi Richterami, którzy mają telefony. I tak wreszcie, po kilkunastu połączeniach z Richterami, nie mającymi nic wspólnego z tenisem, natrafiłem na właściwy ślad. Pozostano skomunikowanie się z dr Mendą, który wówczas mieszkał w Gdańsku. Wiedziałem że jest członkiem Zoppoter Lawn-Tennis Clubu i tam zadzwoniłem. Miałem wyjątkowe szczęście Dr Menda akurat odnajmował pokój u matki z osobą z którą rozmawiałem!.” Wreszcie byliśmy w komplecie i gotowi do wyjazdu. Ruszamy w długą podróż pociągiem. Dr Menda spotkał się z nami w Berlinie, gdzie zdążył jeszcze przez godzinę potrenować na krytym korcie. Dojechaliśmy do Barcelony. Zamieszkaliśmy w pierwszorzędnym hotelu Rambla. Przyjmowano nas po królewsku. Bo też turniej organizowany był pod protektorem Alfonsa XIII. Na trening nie starczyło czasu. Trzeba było grać na drewnianych deskach bez najmniejszego przygotowania. Rezultatów łatwo się domyślać. Nasza czwórka została wyeliminowana już w pierwszych grach. Anglik Donald Greig pobił Mendę 6:4, 6:1, 6:3, Duńczyk Erik Tegner – Szwedego 6:3, 6:0, 6:2. Hiszpanka Rosa Torras – Żochowską 6:1,6:2, a Angielka Winifred Beamish wygrała z Richterówną 6:0, 6:0. Usprawiedliwianiem dla łodzianki jest to że przegrała na sucho z finalistką turnieju. Wkrótce zostały wyeliminowane nasze miksty i deble. Ponieważ przebywaliśmy na koszt gospodarza byłem zdania że po zakończeniu gier nie wypada narażać organizatorów na dalsze koszty. Czas było wracać. Z żalem opuszczaliśmy Barcelonę z przyjemnością było obserwować grę najlepszego gracza na świecie Francuza Henri Cocheta. Podróż powrotna nie obeszła się bez przygód. Trafiliśmy na okupacje Ruhry (okupacja Zagłębia Ruhry przez wojska francuskie i belgijskie była reakcją na niewywiązywanie się Niemiec z reparacji wojennych i wymuszenie spłat reparacji wojennych za I wojnę światową) i musieliśmy niespodziewanie ominąć tą okolice i jechać przez Szwajcarię.”
Od tej wyprawy minęło ponad 100 lat. Wówczas wyjazd zagraniczny był wielkim wydarzeniem. Dziś dla Igi Świątek i innych zawodników wyjazdy zagraniczne na turnieje są codziennością.
Zdzisław Szulc (ur. 28 stycznia 1895 w Poznaniu, zm. 29 marca 1959 tamże) – polski znawca i kolekcjoner instrumentów muzycznych, działacz sportowy, tenisista. Był jednym z pionierów tenisa w Wielkopolsce i wybitnym działaczem tenisowym. W 1921 został prezesem-założycielem Polskiego Związku Tenisowego. Był zawodnikiem Z.T.M.P., sekcji tenisowej KS Warty Poznań i AZS Poznań.
Władysław Szwede (ur. 6 listopada 1884 w Częstochowie, zm. ? ) – artysta muzyk, tenisista, zawodnik A. Z. S. Kraków. Pierwszy mistrz Krakowa w 1910 r. Wicemistrz Polski w singlu i deblu mężczyzn w 1921 r.
Stanisław Menda – później zmienił nazwisko na Darski (ur. 17 listopada 1891 we Lwowie, zm. 22 grudnia 1983 w Warszawie) – polski prawnik, ekonomista i polityk, minister żeglugi i gospodarki wodnej w latach 1956 – 1964, tenisista – mistrz Polski w tenisie 1922 r. Zawodnik Czarnych Lwów i Zoppoter Lawn-Tennis Clubu.
Jadwiga Żochowska – po wyjściu za mąż występowała jako Poradowska, a następnie Raciborska) – (ur. ?, zm. 3 maja 1987 w Warszawie) mistrzyni Polski i wielokrotna wicemistrzyni Polski w tenisie. Zawodniczka WLTK Warszawa.
Wiera Richter – ur. 24 kwietnia 1892 w Łodzi, zm. 12 stycznia 1972 r w Sao Paulo w São Paulo w Brazylii. Rosyjska i od 1919 polska tenisista. Mistrzyni Rosji 1916. Wielokrotna mistrzyni Polski (9-krotna gra poj.) i reprezentantka Polski. Była córką Reinholda Richter i Matyldy Lorentz oraz wnuczką Józefa Richter i Julianny Marii Sieber (Siebert). Także tenisistką była młodsza siostra siostra Ksenia (urodzona w 1895 r) zmarła prawdopodobnie w 1946 r . Najstarsza siostra Jadwiga Paulina (1890 – 1965), również tenisistka była żoną Karola Wilhelma III von Scheibler (1889-1934), wiceprezesa pierwszego Zarządu PZLT (Polskiego Związku Lawn-Tenisowego), ukonstytuowanego w Poznaniu 27 sierpnia 1921 roku.
Zebrał Piotr Gąsiorek
